|
|
 |
 |
|
 |
|
| 04-02-2010 Vrije tijd |
 Kortrijk |
|
Vrijdag had een vriendin van me, Vlindertje, een feestje georganiseerd voor haar verjaardag.
Doordat ze op kot zit in Kortrijk ging het feestje daar door.
Ik ben blij dat ik in Gent op kot zit en in gent op school zit.
Kortrijk is echt niets voor mij. Gent heeft iets speciaals, iets extra, wat Kortrijk niet heeft.
Eerst en vooral heerst er in Kortrijk een heel andere sfeer. Ik zou me daar nooit zo snel thuis voelen.
Met de trein vertrok ik uit mijn thuisgemeente naar Kortrijk.
Een ritje van ongeveer 40 minuten, iets dichter dan Gent dus.
Daar aangekomen wachtte Vlindertje me op, samen met nog een paar vrienden van haar, waarvan ik er al een paar kende.
Van aan het station stapten we naar haar kot, waar we ons spullen mochten achterlaten.
We zouden daar blijven slapen, in de gedeelde keuken.
De keuken bevond zich boven haar kot en we moesten via een soort van brandladder naar de keuken gaan, via buiten dus.
Nadat we onze spullen daar hadden klaargezet, vertrokken we naar de Kinepolis.
Ik moet eerlijk zijn, veel van films ken ik niet.
Dus ik stemde toe toen de rest zei dat we naar ‘Sherlock Holmes’ zouden gaan kijken.
Ik kende de film wel van naam, maar ik wist totaal niet over wat de film ging.
Nu moet je weten dat ik totaal niet van actiefilms hou.
Ten eerste vind ik dat de meeste actiefilms er gewoon over zijn, over zulke dingen maak je geen films.
Ten tweede mag je mij tot de categorie van de gevoelige kijkers rekenen.
Na de trailers en de reclame begon de film.
Vlindertje zat naast mij.
Toen de film begon, hoopte ik dat het nog steeds een trailer was.
Het was dus duidelijk een actiefilm. Damn it.
Ik keek naast mij. Vlindertje houd ook niet van deze films.
We besloten om samen weg te sluipen.
Giechelend bewogen we ons langzaam naar een andere zaal, waar een film speelde met George Clooney.
Toen die film gedaan was, zijn we terug geslopen naar de actiefilm, we hebben nog net het einde gezien.
Of in mijn geval, gehoord.
De hele tijd heb ik met mijn ogen toe gezeten.
Na de film zijn we nog iets gaan drinken in een jeugdhuis.
Daar kwam er opeens een jongen naast mij zitten.
Aan zijn ogen te zien, had hij al genoeg gedronken.
Vlindertje kende hem van in de les, hoewel hij daar nooit echt veel aanwezig was.
Het lukte hem niet goed meer om te praten. ‘Haal je misschien nog een biertje?’, vroeg ik vol sarcasme.
Hij stond met moeite recht en haalde hem nog eentje.
Hij vroeg zeker 5 keer waar ik woonde.
Hij vertelde dat hij geologie wou studeren en vond het heel interessant dat ik aardrijkskunde studeerde.
Hij vroeg me zelf mijn gsm nummer.
Ik vond het allemaal grappig en gaf het hem, wetend dat hij me de volgende dag niet meer zou herinneren.
Uiteindelijk besloten we om naar Vlindertje haar kot te gaan en te gaan slapen.
Die jongen gaf niet op en vroeg of ik niet nog langer bleef, ik mocht bij hem blijven slapen.
Right,, ik zei dat al mijn spullen al bij Vlindertje stonden.
Jongens zijn soms zo idioot.
Die nacht heb ik niet goed geslapen.
Mijn matras was blijkbaar versleten en nam de lucht niet meer zo goed op, waardoor ik de hele nacht de koude grond heb gevoeld.
Och ja, het was een leuk dagje en dan heb ik er zo iets wel voor over.
De lesvrije week zit er bijna op, wat wil zeggen dat ik weer bijna op kot ga.
Het moment om echt te beginnen om dit jaar zo milieuvriendelijk mogelijk te leven.
Voor de verjaardag van Vlindertje heb ik iets gekocht in de Body Shop, waar ze spulletjes verkopen die tot stand zijn gekomen zonder experimenten te doen op dieren.
Verder had ik een eigen cake gebakken, om zo geen onnodige verpakking te verprutsen.
En ze is in de smaak gevallen.
Nu zaterdag ga ik trouwens –ook met Vlindertje- naar de Ecobeurs in Kortrijk.
Eens kijken wat voor tips ik daar zal vinden, en dan kan het echte milieuvriendelijke jaar beginnen.
En moesten jullie ook zin hebben om naar deze beurs te gaan, zeker eens naar deze site surfen!
|
|
|
04-02-2010, 13:49:12 Fairytale GirL
Reacties (11) |
 |
| 29-01-2010 Clip van de week |
| Geschiedenis is geschiedenis |
|
 Maandag was mijn laatste examen.
Het laatste, eindelijk.
De krankzinnigheid begon me écht te veel te worden.
Zelfs mijn broer zei me dat het tijd werd dat de examens gedaan waren.
En geschiedenis was veel. Erg veel.
Ik hield de bundel tegen mijn hoofd en zag dat de bundel dikker was dan mijn hersenpan.
Hoe kan zo iets dan ooit in je hersenen raken?
Niet dus. Want bij het laatste stuk gaf ik de hoop op en begon ik alles te lezen.
Al die politiek van Griekenland en Rome werd er gewoon te veel aan.
De dag van het examen liep ik moe en uitgeput naar het lokaal.
Moe omdat ik de nacht ervoor niet te veel had geslapen als gevolg van stress en het feit dat mijn onderbuur blijkbaar graag tot een stuk in de nacht naar haar stereo-installatie luistert.
Ik was niet de enige die gestrest liep, aan de deur van het lokaal zei iedereen dat ze het niet zagen zitten.
En na het examen zei iedereen dat nog steeds. Ik ook.
Ik vrees dat het examen niet zo goed is gelukt…
Het wordt bang afwachten op de resultaten die ik 16 februari zal weten.
Woensdag had ik afgesproken met Bloempje.
We zijn gaan winkelen en nadien zijn we naar een kotfeestje geweest.
Tijdens het winkelen hebben we nog leuke solden gevonden, je moet het gewoon durven om het winkelterrein naast de officiële winkelstraat te gaan verkennen.
Na het winkelen gingen we naar het kotfeestje.
Een beetje raar, want ik kende de bewoner van het kot niet.
Ik was uitgenodigd door iemand anders, wat blijkbaar geen probleem was.
Het werd nog gezellig, enkel jammer dat ik zo weinig mensen echt kende.
Het was gezellig, tot K. daar opeens was.
Mijn vroeger-vriendje, met wie ik meer dan een jaar ben samen geweest.
Hij deed alles om mij niet te moeten zien, hij deed alles om met zijn rug naar mij te staan, zelfs in zo een kleine ruimte.
Idioot niet? Of grappig.
We deden bijna alles samen, deelden alles samen. En nu waren we vreemdelingen geworden voor elkaar.
Het deed me iets om hem terug te zien, al had ik er nu een ander gevoel bij.
Het is een hoofdstuk dat afgesloten is.
En misschien mag ik wel blij zijn dat alles gedaan is.
Gelukkig is hij maar een half uurtje gebleven.
Achteraf hebben we nog met de overgebleven mensen Trivial Persuit gespeeld.
En rond 4u was het feestje afgelopen.
Vanavond ga ik naar Kortrijk, waar een vriendin van me op kot zit.
Het is voor haar verjaardag en ook omdat de examens gedaan zijn.
Ik ben benieuwd.
Clip van de week is een liedje van een zangeres zie ik onlangs ontdekte, Laura Jansen.
Het liedje heet ‘Single Girls’ en ik vind het prachtig. De melodie, de tekst, alles.
Ook de clip. Een meesterwerkje als je het mij vraagt.
|
|
|
29-01-2010, 13:14:41 Fairytale GirL
Reacties (15) |
|
|
|
 |
|
 |
| |
|
|
|
Vorige pagina
